تیم ملی من یا تیمملی آن ها

روزی که تیم ملی فوتبال با ژاپن بازی داشت درتمام دقائق بازی احساسی غریب مثل ماندن در برزخ داشتم . نمیدانستم به عنوان یک ایرانی طرفدار برد تیم ملی کشورم بودم یانه! حتی گاهی با حمله های زهردار ژاپن قلبم به تپش می افتاد و امیدوار به باخت میشدم و بعد که فرصت از ژاپنی ها گرفته میشد از خودم بدم می آمد . این اوائل بازی بود . دقائق نیمه دوم بازی دیگر مطمان شدم که طرفدار برد تیم ملی کشورم نیستم ، درنهایت هم از باخت تیم اگر نگویم خوشحال شدم اصلا و ابدا متاسف نشدم .
. باید زودتر می خوابیدم .دقایق زیادی توی رخت خواب و در فضای مه آلود افکارم غلت زدم . از این شانه به آن شانه میشدم و میپرسیدم چرا ؟ چه اتفاقی برای غیرت ملی و ایراندوستی من افتاده بود ؟ چرا به تیم ملی کشورم افتخار نمیکنم؟ چرا باخت تیم ملی را به برد آن ترجیح میدهم ؟!! . خوب که فکر کردم دیدم این احساس انگار آنچنان تازگی هم ندارد . من خیلی وقت است به خیلی چیزها و اتفاقات خوب که در کشورم اتفاق می افتاد افتخار نمیکنم . من به پیشرفتهای نظامی و هسته ای کشورم افتخار نمیکنم . من به موفقیتهای پزشکی کشورم افتخار نمیکنم . من از اینکه در فن آوری نانو صاحب رتبه جهانی هستیم افتخار نمیکنم . من حتی از شکست پرتاب ماهواره ایرانی در فضا متاسف نشدم . چقدر آرام گرفتم وقتی فهمیدم هواپیمای جنگی کوثر تنها ارتقا یافته همان اف ۵ آمریکایی است و موتور ، همان موتور اف ۵ است . یا مثلا عجیبتر اینکه خودم از تورم و وضعیت اقتصادی به وجود آمده صدمه دیده ام اما ته دلم یک قند ، این صدمه را التیام میدهد .
چرا ؟ آیا من ایرانی نیستم ؟! آیا این توفیقات جسته گریخته را ذهن ایرانی با سرمایه های خاک ایران ؛ وطنمن بدست نیاورده است ؟!
مشکل همینجا است . مشکل از همین مفاهیم است . خیلی وقت است فریب سیاست مفاهیمی از قبیل ایران ، وطن و ملت را از معنا تهی کرده و در عوض مفاهیمی همچون "نظام" ، " نظام اسلامی " ، "انقلاب" و " امت اسلامی" تمام افتخارات را به نفع خود مصارده کرده است . چقدر مشمئز کننده است که در تریبونهای نمایندگان این مفاهیم برد در یک مسابقه ، برد نظام و برد انقلاب و برد اسلام تلقی میشود !!!! این روزها ارزش وقتی ارزش است که به تثبیت چنین مفاهیم و ارزشهای جعلی کمککند . حتی همین الان که درحال تایپ هستم یک روحانی جوان در تلوزیون درحال گزارش از مراسم بزرگداشت شهدای اقلیتهای مذهبی میگوید وجود ۲۰۰ شهید اقلیتها نشان میدهد که حتی جوانان مسیحی و کلیمی و زردشتی هم به " ارزشهای انقلاب اسلامی" ما دلبستگی داشته اند و در راه آن از جان خود گذشته اند !!!!
ای کاش ارزشهای ملی لااقل در طول (نه حتی در درعرض ) ارزشهای انقلابی اندک حرمتی میداشت .
ای کاش بعضی میفهمیدند که راه تثبیت ارزشهای انقلابی و اسلامی لگد مال کردن ارزشهای ملی و تقلیل و تخفیف آن به ارزشهای طاغوتی نیست !! ای کاش مدعیان ارزشهای دینی میفهمیدند که راه پرکردن صحن وسرای حرم امامان و امام زادگان از جمعیت در ساعات تحویل سال نو ، نفی پاسارگاد و تخت جمشید و طاغوتی خواندن مراسم نوروز نیست؛ همانها که لحظه اول تحویل سال نو هنوز طنین صدای در رفتن توپ از رسانه میلی شان خاموش نشده تمام سیگنالهای شادی بر مردم را میبندند و یکباره بر صفحه تلوزیون ظاهر میشوند تا ارزشهای مدنظر خودشان را به مردم گوشزد کنند .

به هرحال آن شب بعد از مسابقه خواب از چشمم پریده بود اما دیگر مطمان شده بودم چرا از باخت تیم فوتبالمان متاسف نشدم ؛ آن تیم اگر برنده میشد دیگر تیم ملی من نبود ؛ تیم احمد خاتمی بود ؛ تیم پناهیان و صدیقی و علم الهدی بود ؛ تیم همه کسانی بود که موفقیتهای آن تیم را برای خود مصادره میکردند.

خلیل